Ο Ώμος του κολυμβητή είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τον πόνο και τα προβλήματα που δημιουργούνται στον ώμο, σε όσους ασχολούνται εντατικά με την κολύμβηση, σε ερασιτεχνικό ή επαγγελματικό επίπεδο.

Η κολύμβηση, απαιτεί ένα πέρα από το συνηθισμένο εύρος κίνησης, το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε αστάθεια της άρθρωσης.

Ώμος του κολυμβητή

Κολύμβηση και εύρος κίνησης του ώμου

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αντίσταση που προβάλει το νερό, προκαλεί ένα σύνολο συμπτωμάτων, το συχνότερο εκ των οποίων είναι η τενοντίτιδα του στροφικού πετάλου.

Ο ώμος του κολυμβητή παρουσιάζεται κατά μέσο όρο στο 35% των επαγγελματιών κολυμβητών.

Συμπτώματα

Το κυρίαρχο σύμπτωμα του ώμου του κολυμβητή είναι ο πόνος. Στους ανήλικους, έφηβους αθλητές, ο ώμος του κολυμβητή εμφανίζεται συνήθως μετά από αύξηση της έντασης στο προπονητικό πρόγραμμα ενόψει κάποιου αγώνα.

ώμος του κολυμβητή

Εντόπιση του πόνου στον ώμο του κολυμβητή

Στα αρχικά στάδια ο πόνος εμφανίζεται είτε κατά τη διάρκεια, είτε αμέσως μετά το τέλος της άσκησης. Οι κολυμβητές δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία και συνεχίζουν να κολυμπούν παρά τα συμπτώματα, με αποτέλεσμα ακολούθως, να παρουσιάζεται πόνος στην ηρεμία ή κατά τη διάρκεια του ύπνου.

Ο ώμος του κολυμβητή χαρακτηρίζεται από πόνο που θυμίζει την τενοντίτιδα του ώμου. Είναι δύσκολο να εντοπιστεί επακριβώς και περιγράφεται σαν να βρίσκεται βαθιά στην άρθρωση.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ο πόνος μπορεί να σχετίζεται με μία συγκεκριμένη θέση του χεριού κατά την κολύμβηση.

Σε περίπτωση που υπάρχει εκτός από πόνο και κάποιο κλικ τότε πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο βλάβης του ιστού στην ωμογλήνη που σταθεροποιεί την άρθρωση.

Διάγνωση

Βασικό ρόλο στη διάγνωση του ώμου του κολυμβητή διαδραματίζει η κλινική εξέταση, η οποία αφορά στον έλεγχο του εύρους κίνησης της άρθρωσης, την εξέταση της δύναμης, τον έλεγχο για αστάθεια και για γενικευμένη χαλαρότητα των αρθρώσεων. Η διαγνωστική εξέταση εκλογής είναι η μαγνητική τομογραφία του ώμου, η οποία μπορεί να αποκαλύψει κάθε πιθανή παθολογία.

Αιτιολογία

Η αιτία του πόνου στον ώμο του κολυμβητή είναι συνήθως πολυπαραγοντική. Είναι δηλαδή ένας συνδυασμός παραγόντων, οι οποίοι μεταβάλλονται και οδηγούν στο πρόβλημα. Η πρωταρχική αιτία είναι συνήθως η υπερβολική καταπόνηση της άρθρωσης, η οποία δημιουργεί τενοντίτιδα στο στροφικό πέταλο, ενώ αργότερα μπορεί να οδηγήσει και σε αστάθεια. Τελική κατάληξη είναι η εμφάνιση του συνδρόμου πρόσκρουσης του ώμου, το οποίο όμως είναι απόρροια της ιδιαίτερης καταπόνησης που συμβαίνει στην κολύμβηση, σε συνδυασμό με τη συνυπάρχουσα μυική φόρτιση και αστάθεια.

Θεραπεία

Ο ώμος του κολυμβητή απαιτεί την ταχύτερη δυνατή έναρξη της θεραπευτικής παρέμβασης. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων η θεραπεία είναι συντηρητική.

Στα αρχικά στάδια απαιτείται ξεκούραση και αποφυγή της περαιτέρω καταπόνησης. Σε ενήλικους κολυμβητές χορηγούνται για σύντομο χρονικό διάστημα αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Ταυτόχρονα, ξεκινά ένα εντατικό και στοχευμένο πρόγραμμα φυσικοθεραπείας και μυικής ενδυνάμωσης, με σκοπό την βελτίωση του εύρους κίνησης και την καλύτερη σταθεροποίηση του ώμου. Επίσης, σε συνεργασία με τον προπονητή του αθλητή, δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην βελτίωση της προπόνησης και την αποφυγή τεχνικών λαθών. Στους ενήλικους κολυμβητές, όταν ο πόνος οφείλεται σε τενοντίτιδα του ώμου, μπορούν να χορηγηθούν ενέσεις βιολογικών παραγόντων (PRP) με πολύ καλά αποτελέσματα.
Ο ώμος του κολυμβητή αντιμετωπίζεται χειρουργικά μόνο σε 2 περιπτώσεις. Είτε όταν αποτύχει η συντηρητική αντιμετώπιση της τενοντίτιδας, με ανώτατο όριο αναμονής τους 6 μήνες, είτε όταν υπάρχει βλάβη των σταθεροποιητικών ιστών της άρθρωσης (επιχείλιος χόνδρος), η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με αρθροσκόπηση του ώμου.
Η επιστροφή του αθλητή στο φυσιολογικό επίπεδο δραστηριότητας, ανάλογα με την επέμβαση, υπολογίζεται από 6 εβδομάδες έως 3 μήνες.