Ως αγκώνας του γκόλφερ χαρακτηρίζεται η παθολογική κατάσταση, όπου παρατηρείται πόνος στην έσω επιφάνεια του αγκώνα στο σημείο που εκφύονται οι τένοντες. Ο πόνος μπορεί να επεκτείνεται στον πήχη και την παλάμη. Είναι μια παρόμοια παθολογία με τον αγκώνα του τενίστα, όπου ο πόνος εμφανίζεται στην έξω επιφάνεια του αγκώνα. Δεν παρατηρείται ασφαλώς μόνο σε παίκτες του γκολφ. Εμφανίζεται και σε επαγγελματίες που χρησιμοποιούν συχνά και με μεγάλη άσκηση δύναμης τον καρπό ή σφίγγουν τα δάχτυλά τους. Η σωστή θεραπεία και η ξεκούραση επιτρέπουν την ασφαλή συνέχιση των δραστηριοτήτων.

Συμπτώματα

Ο αγκώνας του γκόλφερ  χαρακτηρίζεται από:

  • Πόνο και ευαισθησία. Συνήθως εντοπίζεται στην έσω πλευρά του αγκώνα και μπορεί να αντανακλά και στην έσω πλευρά του πήχη. Χειροτερεύει με συγκεκριμένες κινήσεις του χεριού και με την κάμψη του αγκώνα.
  • Δυσκαμψία. Ο αγκώνας μπορεί να είναι δύσκαμπτος, ενώ η γροθιά μπορεί να είναι επώδυνη.
  • Αδυναμία. Μπορεί να εμφανιστεί μείωση της δύναμης σε συγκεκριμένες κινήσεις.
  • Μούδιασμα. Συνήθως παρουσιάζεται στην έσω πλευρά του αντιβραχίου και στα δάχτυλα, κυρίως στο μικρό και τον παράμεσο.
Αγκώνας του γκόλφερ

Εντόπιση του πόνου στον αγκώνα του γκόλφερ

Αιτίες

Ο αγκώνας του γκόλφερ ή αλλιώς έσω επικονδυλίτιδα του αγκώνα, προκαλείται από τη φλεγμονή των τενόντων και των μυών που βρίσκονται στην έσω επιφάνεια του αγκώνα.

Η φλεγμονή, είναι αποτέλεσμα είτε εξαιρετικά έντονης φόρτισης, είτε επαναλαμβανόμενης χρήσης. Συνήθως αφορά άσκηση δύναμης στο επίπεδο του καρπού και των δακτύλων. Η λανθασμένη τεχνική ανύψωσης αντικειμένων, οι ρίψεις ή τα χτυπήματα με το χέρι, καθώς επίσης και η ελλειπής εγκύμναση μπορούν να συμβάλλουν στην εμφάνιση της πάθησης.

Εκτός από το γκολφ, αρκετά άλλα σπορ και επαγγέλματα μπορούν να προκαλέσουν την έσω επικονδυλίτιδα του αγκώνα, όπως για παράδειγμα:

  • Τένις. Η κακή τεχνική, ειδικά στο backhand και η  χρήση μη κατάλληλης ρακέτας μπορούν να τραυματίσουν τον τένοντα.
  • Ρίψεις. Το ακόντιο, η τοξοβολία και το baseball μπορούν επίσης να προκαλέσουν τον αγκώνα του γκόλφερ.
  • Body building. Σηκώνοντας βάρη με λανθασμένη τεχνική, όπως για παράδειγμα κατά τις ασκήσεις δικεφάλων όταν ο καρπός δεν παραμένει σταθερός.
  • Επαναλαμβανόμενες κινήσεις με μεγάλη εφαρμογή δύναμης. Επαγγέλματα όπως οικοδόμοι, υδραυλικοί και ξυλουργοί βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν τον αγκώνα του γκόλφερ.

Για να προκληθεί η φλεγμονή στους τένοντες απαιτείται η δραστηριότητα να διαρκεί πάνω από 1 ώρα για πολλές μέρες την εβδομάδα.

Διάγνωση

Για τη διάγνωση του αγκώνα του γκόλφερ συνήθως αρκεί το ιστορικό και η κλινική εξέταση. Σε ειδικές περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί ακτινογραφία για να αποκλειστεί μια άλλη πάθηση (αρθρίτιδα ή κάταγμα), ενώ ακόμη σπανιότερα χρειάζεται μαγνητική τομογραφία.

Θεραπεία

Η θεραπεία ξεκινά πάντα με την αποφυγή της δραστηριότητας που προκαλεί τον πόνο. Φαρμακευτικά, μπορούν να χορηγηθούν για περιορισμένο χρονικό διάστημα αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα. Οι εγχύσεις κορτιζόνης δεν φαίνεται να είναι μακροπρόθεσμα αποτελεσματικές.

Οι εγχύσεις όμως πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP), με βάση τα πρώτα βιβλιογραφικά δεδομένα, μοιάζουν να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές, προσφέροντας άμεση ανακούφιση από τον πόνο και ίαση της πάθησης.

Αναπόσπαστο κομμάτι της θεραπευτικής αντιμετώπισης είναι η εφαρμογή ενός εντατικού προγράμματος φυσιοθεραπείας.

Χειρουργική Θεραπεία

Η χειρουργική αντιμετώπιση του αγκώνα του γκόλφερ είναι σπάνια. Επιφυλάσσεται μόνο για περιπτώσεις, όπου τα συμπτώματα επιμένουν πέραν των 9-12 μηνών. Η επέμβαση γίνεται με μία πολύ μικρή τομή στην περιοχή, όπου και αφαιρείται ο φλεγμονώδης ιστός και δίνεται οριστική λύση στο πρόβλημα.